Κυριακή, 14 Οκτωβρίου 2012

Τα 5 καλύτερα βιβλία που διάβασε τελευταία (2011) Του Θωμά Κοροβίνη

0 σχόλια
1 Μιχάλης Γεννάρης: «Πρίγκιπες και δολοφόνοι», εκδόσεις Ίνδικτος, 2010
Μια γυναίκα που η ζωή της ταξιδεύει σε όλη την γκάμα απ' την άκρα αγιότητα μέχρι τις εσχατιές του ηθικού βούρκου προπονεί τρία μυθώδους καλλονής αγόρια σε ασκήσεις ισορροπίας και επιβίωσης στις πιο ελώδεις περιοχές του κοινωνικού χάρτη. Μεσω μιας γλώσσας δίκοπης, πάλλουσας, ασελγούς και ακομπλεξάριστης, ο συγγραφέας βάζει τον αναγνώστη του να κάνει μακροβούτια στο κενό της ψυχής των ηρώων που προκαλούν απ' την αρχή ως το τέλος πρωτογενή συγκίνηση. Ύφος, λέξεις και ιστορίες, όλα πρωτότυπα και θελξικάρδια.
2 Γιάννης Μακριδάκης: «Λαγού Μαλλί», εκδόσεις Βιβλιοπωλείον της Εστίας, 2010
Ύμνος της απολησμονημένης ταπεινότητας. Με αφορμή μια πολύσημη αντευχή των ψαράδων της Χίου στήνεται το παραληρηματικό ψυχογράφημα μιας χούφτας ανθρώπων της θάλασσας γύρω απ' το ξόδι ενός καπετάνιου που έζησε σαν μονόλυκος. Το δράμα που συνεπάγονται η αποξένωση, το επισφαλές μερονυχτοκάματο, η απόλυτη σύγκρουση των αυθεντικών παραδοσιακών μορφών ζωής με τις άτεγκτες επιταγές των σύγχρονων πολιτικών παιχνιδιών βιώνεται όχι με εξωτερικές αντιδράσεις αλλά με βαθιά εσωτερικευμένη, αγέρωχη συγκίνηση.
3 Θεόδωρος Γρηγοριάδης: «Ο παλαιστής και ο δερβίσης», εκδόσεις Πατάκη, 2010
Η απελευθερωτική και επαναστατική δύναμη του ερωτισμού εκπροσωπείται από τη διαφυλόφιλη εκμαυλιστική φιγούρα ενός πεχλιβάνη, σούπερμαν ανοτολίτικων προδιαγραφών με συμπληρωματικό πόλο έναν ιδεατό αναχωρητή δερβίση. Μια σύγχρονη ενδιαφέρουσα παραστατική μυθιστορηματική προσέγγιση της προαιώνιας μάχης ανάμεσα στην αχαλίνωτη ερωτική κραιπάλη και την αγωνία για πνευματική τελείωση με στοιχεία ελκυστικού κινηματογραφικού σασπένς.
4 Τάσος Καλούτσας: «Η ωραιότερη μέρα της», εκδόσεις Μεταίχμιο, 2010
Πιστός θιασώτης της καθημερινής λεπτομέρειας και του βίου των συνήθων ανθρώπων, που, αν και αντιστοιχούν στον μέσο όρο, περνούν συχνά απαρατήρητοι, ο συγγραφέας κατορθώνει με δέκα διηγήματα έντονου ρεαλιστικού ύφους να δημιουργήσει μια σειρά από αυτοτελή παραμύθια του καιρού μας, ενώ η καίρια ευαισθησία, ο υποδόριος διδακτισμός και η αστραφτερή μέσα στην απλότητά της γλώσσα τούς προσδίδουν την κλασικότητα των αφηγημάτων των «δασκάλων» του είδους.
5 Ιωάννα Καρυστιάνη: «Τα Σακιά», εκδόσεις Καστανιώτης, 2010
Τα Σακιά αντιστοιχούν στο προσωπικό χαμαλίκι στο οποίο όλοι μοιραία ως αχθοφόροι της ύπαρξης επιδίδονται. Βαρύ και σκοτεινό ψυχολογικό τοπίο που το διατρέχεις με συγκινητική αγωνία. Γλώσσα που ανταποκρίνεται με πληθωρική ευρηματικότητα στην ανάγκη να περιγραφούν οι απόκρημνες πλευρές της ζωής μας. Η παραβατικότητα, το έγκλημα, η βία και η ενοχή ως καταστάσεις και ως ιδιότητες αποδίδονται με χρωματική ακρίβεια καθώς φωτίζονται με τον προβολέα της υποδειγματικής μαιευτικής μαστοριάς της συγγραφέως. Βιβλίο για γερά νεύρα.

------------------------------

Share/Bookmark

Σχόλια

Ετικέτες