Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Λοράνς Κοσέ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Λοράνς Κοσέ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Δευτέρα, 9 Μαΐου 2011

Στο καλό μυθιστόρημα - Laurence Cossé

1 σχόλια
Πώς θα ήταν δυνατό να μη γοητευτεί μια λέσχη ανάγνωσης από ένα βιβλιοφιλικό μυθιστόρημα! Το μυθιστόρημα της Laurence Cossé εμπεριέχει ερωτήματα που βασανίζουν τον καθένα από μας. Γιατί διαβάζουμε; Τι είναι καλή λογοτεχνία; Πώς την διακρίνουμε; Ποιος επιλέγει; Ποιος και τι καθορίζουν τις επιλογές μας; Και ό,τι άλλο μπορεί να προβληματίζει τον απαιτητικό αναγνώστη.

Η συγγραφέας επιλέγει να ντύσει το μυθιστόρημα με αστυνομική πλοκή. Η όλη ιστορία είναι σε μεγάλο βαθμό η αφήγηση των περιπετειών της Φραντσέσκα και του Ιβάν στον επιθεωρητή Εφνέρ. Σ' αυτόν καταφεύγουν οι ιδρυτές του βιβλιοπωλείου Au bon roman (Στο καλό μυθιστόρημα) όταν διαπιστώνουν ότι οι συντελεστές του εγχειρήματος κινδυνεύουν. Μερικοί από τους οκτώ συγγραφείς, που διατηρώντας την ανωνυμία τους απαρτίζουν τη μυστική "επιτροπή" που αποφασίζει ποια είναι τα καλά μυθιστορήματα, αρχίζουν να δέχονται παράξενες επιθέσεις. Οι επιθέσεις αυτές είναι το αποκορύφωμα μιας κλιμακούμενης απειλής και υπονόμευσης όλων αυτών που πρεσβεύει το βιβλιοπωλείο. Ταυτόχρονα, μέσα στις σελίδες του βιβλίου εξελίσσεται μια ερωτική ιστορία που δύσκολα μπορεί να προβλέψει κανείς την κατάληξή της (ή ακόμη και να διακρίνει τον ακριβή χαρακτήρα της). Ποιον ακριβώς ρόλο θα παίξει το κορίτσι με το μεθυστικό όνομα, η Ανίς (anis ή anisette: ποτό με βάση τον γλυκάνισο); Θέλει ή δεν θέλει τον Ιβάν; Είναι ανέλπιδος ο έρωτας της αέρινης Φραντσέσκα; [Μοιάζει μόνο με την Συλβάνα Μαγκάνο - την πρωταγωνίστρια του Βισκόντι - ή μήπως και με την ίδια την Κοσέ;] Ποιος ακριβώς είναι ο αφηγητής που δείχνει να παίρνει όλο και πιο ενεργό ρόλο στα τεκταινόμενα; Ελπίζω να κατάφερα ήδη να σας ιντριγκάρω... Κι όλα αυτά σε ένα γοητευτικό Παρίσι. Με τους δρόμους , τις στέγες , τα μπιστρό, τα ρεστοράν, τον Σηκουάνα του. [Σε όποιον δεν έχει επισκεφτεί την Πόλη του Φωτός προτείνω τις δυνατότητες περιήγησης που προσφέρει το Google Map.]

Δεν είναι όλα ρόδινα στο μυθιστόρημα της L.C.. Η αρχή σε μπερδεύει. Μέχρι να μπεις στην κυρίως πλοκή (κάπου μετά τις πρώτες 30 σελίδες), έχεις την εντύπωση ότι διαβάζεις λάθος βιβλίο. Και γενικά θα έλεγα ότι το αστυνομικό σκέλος της ιστορίας δεν είναι καθόλου πειστικό. Ο Εφνέρ μού φαίνεται χάρτινος και τα απειλούμενα μέλη της επιτροπής δεν καταφέρνουν να αποκτήσουν πρόσωπο. Και όταν αποκαλύπτεται το ποιος κρύβεται πίσω απ' όλα αυτά (όχι! δεν θα το μάθετε από μένα!) μένεις μάλλον ανικανοποίητος από την έκβαση.

Ούτε όμως τα κενά και οι αδυναμίες της πλοκής, ούτε οι ενστάσεις που μπορεί να έχει για την εξέλιξη της τριγωνικής (;) ερωτικής σχέσης, μπορούν να σβήσουν τη γοητεία που ασκεί το μυθιστόρημα πάνω στον εραστή της λογοτεχνίας. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι προσυπογράφει κανείς απόλυτα τις αναγνωστικές επιλογές των ηρώων (της συγγραφέως) ή ότι συμφωνεί με τον τρόπο λειτουργίας του βιβλιοπωλείου Au bon roman και με το πώς αποφασίζει για το τι είναι καλή λογοτεχνία. [Διαβάστε εδώ αποσπάσματα από την "ομολογία πίστεως" της Φραντσέσκα.] Δεν θα εμπιστευόμουν κανέναν σοφό, λογοτέχνη ή κριτικό, να αποφασίσει αντί για μένα το τι είναι καλό μυθιστόρημα. Αναγνωρίζω την ανάγκη να προστατευτεί το αξιόλογο βιβλίο από τις δόλιες επιθέσεις του μάρκετινγκ. Όμως αυτό μπορεί να γίνει μόνο μέσα από ελεύθερη έκφραση ιδεών και καλλιέργεια του αναγνωστικού κοινού ώστε να ξεχωρίζει το αληθινό και το ωραίο από το κίβδηλο και το ανούσιο. Πληρωμένοι κοντυλοφόροι και γλειψιματίες του σιναφιού πάντα θα υπάρχουν. Δεν περιμένω σε μια κοινωνία που λειτουργεί με βάση το (εύκολο) κέρδος να δημιουργηθούν ουτοπικοί θύλακες (καλής λογοτεχνίας) όπου όλα θα λειτουργούν αγγελικά. Όμως δεν θα απαγορέψουμε και το κακό (ελαφρό, ροζ, εμπορικό, ρηχό, κούφιο: όπως θέλετε πείτε το) βιβλίο! Μα πώς αλλιώς θα ξεχωρίζει το καλό βιβλίο! Ή μήπως θα στερηθούμε την απόλαυση του ρίσκου που εμπεριέχεται σε κάθε περιπέτεια; Και η ανάγνωση ΕΙΝΑΙ περιπέτεια.

Τελικά, το μυθιστόρημα της Laurence Cossé σε ανταμείβει αναμφισβήτητα, γεμίζοντάς σε με τόσες όμορφες σκέψεις που ξεχνάς τις τυχόν διαφωνίες σου μαζί του. Ίσως πολλοί να φοβηθούν (όπως κι εγώ αρχικά) ένα γαλλικό βιβλίο που πιθανότατα βρίθει από αναφορές [Διαβάστε εδώ] άγνωστες στον έλληνα αναγνώστη. Αλλά αυτό, στον βαθμό που είναι αλήθεια, ελάχιστα εμποδίζει την απόλαυση του κειμένου. Και δεν μπορώ να φανταστώ φιλαναγνώστη ή φιλαναγνώστρια που να μη χαρεί με τον έναν ή τον άλλον τρόπο το Au bon roman.

Συνέχεια →
Τετάρτη, 4 Μαΐου 2011

Τα μυθιστορήματα του Au Bon Roman (L. Cossé)

0 σχόλια
Συγγραφείς και βιβλία που στο Au Bon Roman (Στο Καλό Μυθιστόρημα) της Λοράνς Κοσέ αναφέρονται επαινετικά:

Noelle Revaz _
Franz Bartelt (Φραντς Μπαρτέλ)
Cormac McCarthy (Κόρμακ ΜακΚάρθι) [Όλα τα όμορφα άλογα / Το πέρασμα / Πεδινές πολιτείες (Τριλογία των συνόρων)]
Fruttero & Lucentino _
Jean Rolin (Ζαν Ρολέν) [Η οργάνωση]
Pierre Michon (Πιέρ Μισόν)
Marvin Peake _
Karen Blixen (Κάρεν Μπλίξεν) [Πέρα από την Αφρική]
Vladimir Nabokov (Βλαντιμίρ Ναμπόκοφ)
La Fayette, Madame de. (Μαντάμ ντε Λα Φαγιέτ) [Η πριγκίπισσα ντε Κλεβ]
Jean Giono (Ζαν Ζιονό) [Ο ουσάρος στη στέγη]
John Berger (Τζον Μπέργκερ)
Beatrix Beck _
Jean Polhan _
Christian Gailly (Κριστιάν Γκαϊγί)
Roberto Bolaño (Ρομπέρτο Μπολάνιο) [Οι άγριοι νετέκτιβ]
Helene Frappat _
Antonio Tabucchi (Αντόνιο Ταμπούκι) [Ο Τριστάνο πεθαίνει]
Pierre Senges _
Daniel Arsand _
Grace Paley (Γκρέις Πέιλι)
Patrick Modiano (Πατρίκ Μοντιανό)
Jean - Luc Benoziglio (Ζαν Λυκ Μπενοζιλιό)
Eric Chevillard _
Antonia S. Byatt (Αντόνια Σ. Μπάιατ)
Ivo Andric (Ίβο Άντριτς) - [Το χρονικό του Τράβνικ]
Jose Saramago (Ζοζέ Σαραμάγκου) [Ο άνθρωπος αντίγραφο]
Francois Vallejo _
Marcel Aymé (Μαρσέλ Αιμέ)
Agustina Bessa - Luis (Αγκουστίνα Μπέσα-Λουίς)
Jean Echenoz (Ζαν Εσνόζ) [Ραβέλ]
Jegor Gran (Γεγκόρ Γκραν)
Pierre Bergounioux _

[Όπου υπάρχει παύλα δίπλα στο όνομα του συγγραφέα, τα βιβλία του δεν έχουν μεταφραστεί στα ελληνικά. Στα υπόλοιπα υπάρχει παραπομπή στο αρχείο της BiblioNet. Όταν παρατίθεται τίτλος βιβλίου (με πλάγια γράμματα), σημαίνει πως υπάρχει και συγκεκριμένη αναφορά στο μυθιστόρημα. Δεν συμπεριλάβαμε δοκίμια και βιογραφίες, όσα ονόματα απλώς αναφέρονται σε λίστες ή αναφέρονται αλλά όχι ξεκάθαρα θετικά. Επίσης θεωρήσαμε αυτονόητους τους πανταχού παρόντες Μπαλζάκ και Σταντάλ. Αν κάτι μας ξέφυγε, ας μας συγχωρέσετε. Δεν προσυπογράφουμε πάντα τις επιλογές ή τις παραλείψεις. Είπαμε απλώς μια ιδέα να σας δώσουμε για το τι θεωρεί η συγγραφέας "καλό μυθιστόρημα".]
Συνέχεια →

"Ομολογία πίστεως" στην καλή λογοτεχνία

0 σχόλια
[Η Φραντσέσκα - ηρωίδα του μυθιστορήματος της Λοράνς Κοσέ Στο καλό μυθιστόρημα  - απαντά στους υπονομευτές του βιβλιοπωλείου (Au Bon Roman, αφιερωμένου αποκλειστικά στην καλή λογοτεχνία) και της ίδιας με τη δημοσίευση που αποσπάσματά της παραθέτουμε.]


[...]
Για να μας απαξιώσουν, επικαλέστηκαν τον δήθεν ελιτισμό μας, τη δέσμευσή μας να σεβαστούμε τη λογοτεχνική αξία, που κατηγορήθηκε ως αντιδραστική, έναν σκοτεινό δεσμό μεταξύ βιβλιοπωλείου και μεγάλου κεφαλαίου, και, πολύ πρόσφατα, το πρόσωπό μας και τη ζωή μας, τόσο του Ιβάν Γκεόργκ όσο και τα δικά μου.

Πόσο τραγικά λανθασμένη αντίληψη γύρω απ' αυτό που επιζητούμε και αυτό που είναι το Au Bon Roman.

Από τότε που υπάρχει η λογοτεχνία, ο πόνος, η χαρά, η φρίκη, η χάρις, ό,τι μεγάλο υπάρχει στον άνθρωπο, γέννησε μεγάλα μυθιστορήματα. Αυτά τα εξαιρετικά βιβλία είναι συχνά παραγνωρισμένα, κινδυνεύουν να μείνουν ξεχασμένα εσαεί, και σήμερα όπου ο αριθμός των εκδόσεων έχει αυξηθεί σημαντικά, η δύναμη του μάρκετινγκ και ο κυνισμός του εμπορίου επιδιώκουν να τα εξομοιώσουν με εκατομμύρια ασήμαντα βιβλία, για να μην πω μάταια.

Ωστόσο, αυτά τα κεφαλαιώδη βιβλία κάνουν καλό. Σε βοηθούν να ζήσεις. Διδάσκουν. Είχε καταστεί αναγκαίο να τα υπερασπιστεί κάποιος και να τα προωθεί αδιάκοπα, γιατί είναι απατηλό να πιστεύεις ότι έχουν τη δύναμη να λάμψουν μόνα τους. Αυτή είναι και η μοναδική μας φιλοδοξία.

[...]
Δεν μπορούμε να γράφουμε μόνο ασήμαντα βιβλία, βιβλία κούφια, βιβλία φτιαγμένα για ν' αρέσουν.

[...]
Θέλουμε βιβλία γραμμένα για μας που αμφισβητούμε τα πάντα, που κλαίμε με το τίποτα, που τιναζόμαστε στον παραμικρό θόρυβο πίσω μας.

Θέλουμε βιβλία που να έχουν στοιχίσει πολύ στον συγγραφέα τους, βιβλία όπου να έχουν εναποτεθεί τα χρόνια της δουλειάς του, η πιασμένη ράχη του, τα μπλοκαρίσματά του, η τρέλα του κάτι στιγμές που νόμιζε ότι χανόταν, η αποθάρρυνσή του, το κουράγιο του, το άγχος του, το πείσμα του, το ρίσκο της αποτυχίας που πήρε.

Θέλουμε όμορφα βιβλία που να βυθίζονται στην ομορφιά του πραγματικού και να μας κρατούν εκεί. Βιβλία που να μας αποδεικνύουν ότι, στον κόσμο, η αγάπη λειτουργεί στο πλευρό του Κακού, αλλά και εναντίον του, και καμιά φορά αδιακρίτως, και πάντα έτσι θα λειτουργεί, όπως και ο πόνος θα πληγώνει πάντα τις καρδιές. Θέλουμε καλά μυθιστορήματα.

Θέλουμε βιβλία που να μην παραγνωρίζουν τίποτα από την ανθρώπινη τραγωδία, τίποτα από τα καθημερινά θαύματα. Βιβλία που να γεμίσουν πάλι τα πνευμόνια μας με αέρα.
[...]

[Μετάφραση: Αχιλλέας Κυριακίδης]



Συνέχεια →

Ετικέτες