Διάλεξα ήδη τα βιβλία που θα με συντροφέψουν στην αρχή αυτού του φθινοπώρου στο καινούργιο μου σπίτι:
- Joseph Roth : Το εμβατήριο του Ραντέτσκυ – Μτφ. Μαρία Αγγελίδου (ΑΓΡΑ)
Αλλά και Το εμβατήριο Ραντέτσκυ – Μτφ. Δημήτρης Δημοκίδης (ΡΟΕΣ)
Χρόνια τ

- Emmanuel Carrere: Ένα ρωσικό μυθιστόρημα – Μτφ. Πέτρος Πούγγουρας (ΕΚΔ. ΤΟΥ ΕΙΚΟΣΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ)

Ο αφηγητής, ρωσικής καταγωγής, ξεκινά μια έρευνα για τον τελευταίο αιχμάλωτο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, έναν Ούγγρο στρατιώτη που πέρασε την πολύχρονη αιχμαλωσία του σε ένα ψυχιατρείο της Ρωσίας. Ταυτόχρονα ψάχνει να μάθει για τον παππού του, ο οποίος εργάστηκε ως διερμηνέας των Γερμανών στην Κατοχή και έκτοτε αγνοείται η τύχη του. Οι δυο ιστορίες μπλέκονται ενώ παράλληλα εξελίσσεται η ερωτική σχέση του Καρέρ (το μυθιστόρημα είναι αυτοβιογραφικό) με την Σοφί, που ίσως τον οδηγήσει στην καταστροφή.
- Toni Morrison: Έλεος – Μτφ. Κατερίνα Σχινά (ΝΕΦΕΛΗ)
Μετά


- Jaume Cabré: Οι φωνές του ποταμού Παμάνο – Μτφ. Ευρυβιάδης Σοφός (ΠΑΠΥΡΟΣ)
Πρώτο βιβλίο του γνωστού Καταλανού συγγραφέα που μεταφράζεται στα ελληνικά. Ο Καμπρέ μας δίνει αυτή τη μυθιστορηματική αναδρομή στα χρόνια του ισπανικού εμφυλίου πολέμου. Παλινδρομώντας ανάμεσα σε παρόν και παρελθόν, η αφήγηση ξεθάβει παλιές ιστορίες και αναμοχλεύει ξεχασμένα πάθη σε ένα χωριό της ορεινής Καταλωνίας.

- Donald Westlake: Αντιός, Σεχραζάντ - Μτφ. Σταύρος Παπασταύρου (ΑΓΡΑ)
Η ιστορία ενός συγγραφέα αποτυχημένου σε όλα εκτός από τη συγγραφή πορνογραφικών μυθιστορημάτων. Παρόλο που ξεκίνησε τις ροζ ιστορίες ως προσωρινή βιοποριστική λύση, ο ήρωας αδυνατεί να ξεφύγει απ’ αυτές αλλά και από τα υπόλοιπα αδιέξοδα της προσωπικής του ζωής. Ο Γουέστλεϊκ (1933 – 2008) γράφει ένα βιβλίο σε στυλ νουάρ που καταπιάνεται με την ουσία της συγγραφικής αγωνίας.
- Ζυράννα Ζατέλη – Το πάθος χιλιάδες φορές (ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ)
Η Ζ

- Άντζελα Δημητρακάκη – Μέσα σ’ ένα κορίτσι σαν και σένα (ΕΣΤΙΑ)
Βρήκα το προ

- Περί βιβλιοθηκών (Συλλογικό)(ΑΓΡΑ)

14 κείμενα - για βιβλιόφιλους και μη - που προσπαθούν να απαντήσουν σε ερωτήματα του είδους: Ποια είναι η ιδανική βιβλιοθήκη; Ή : Τι σημαίνει η Ανοιχτή Βιβλιοθήκη του Έκο; Πρωτοεκδόθηκε το 1993 και επανεκδίδεται για να γαργαλίσει τη βιβλιομανία μας. Δεν βλέπω πώς θα μπορούσε να μην αγοράσει ένα τέτοιο βιβλίο ένας φανατικός της ανάγνωσης (και φετιχιστής των βιβλίων;) όπως εγώ.
Ελπίζω να έδωσα κάποιο έναυσμα για προσωπικές αναζητήσεις του καθένα μας στα (έστω και λίγα) φιλόξενα βιβλιοπωλεία της πόλης. Είμαι σίγουρος ότι αδικώ μεγάλο μέρος της τρέχουσας εκδοτικής παραγωγής αλλά ο τρόπος που επιλέγουμε τα βιβλία είναι πολύ προσωπικός και δεν υπάγεται εύκολα σε κανόνες (άρα απαλλάσσομαι της ευθύνης να εξηγήσω τα - ποια; - κριτήριά μου). Λυπάμαι που δεν μπορώ να διαβάσω περισσότερα δοκίμια αλλά μου έπεσε λίγο βαριά η μετακόμιση. Τέλος, επειδή ξέρω κάποιους φίλους που θα ρωτήσουν, απαντώ προκαταβολικά ότι ναι, θα διαβάσω ποίηση αλλά ανατρέχοντας σε παλιά αγαπημένα ποιήματα και υπόσχομαι να μεταφράσω και μερικά για όποιον ενδιαφέρεται.
Καλές και πολλές αναγνώσεις, εύχομαι σε όλους για αυτό το αναποφάσιστο φετινό φθινόπωρο.
